Poshtë reve
Nuk di ç'do preferoja sot
Në pamundësi me qënë sipër resh
Mendim i shkrehur ç'më thot'
Kokëposhtë veten time ta kthej.
Të ndjej njëherë poshtë, retë
Mbi kokë si Atlasi, Tokën ta mbaj
Pastaj të dy të përqafojmë qiejtë
Dhe poshtë reve, le të kthehem, pastaj.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου