Nga Homeri
Përmes verbërisë sime, gjithshka kam parë
Dhe ngjyrën e gjakut dhe lotin e nënës
Kam thirrur në ngjirje, "Ku shkoni, o të marrë!"
E kotë, se ata vuanin nga verbëria e zemrës.
Një zemër e verbër, është shpirti i pashpirt
Zotin e uroj, që veç pa sy mua më la
Më dha kodin e fshehtë, të zbuloj njerin'
Tragjedinë njerëzore, të zbuloj më dha.
15 maj 2009
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου