Shlyerja e mëkatit
Falmë e dashur, mëkatin e pathënë
E thëna do më bëjë më shumë mëkatar
Për Ty jam, do jem, ai që kam qënë
I gjithmonshmi për Ty, i mëkatit, një çast!
Lermë e dashur, në dënim të vetvetes
Sot jam i kthyer ndaj saj në xhelat
Dje prift u bëra, e lashë të rrëfehej
Dhe kokën e mëkatit, ja preva pastaj!
Mbase e dashur, kështu ësht' më mirë
Rrëfimin e bëra me kohë para vdekjes
Të tjera rrëfenja do them kur të vijë
Aq sa do ta bëj, të vdesë prej qeshjes!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου